Potrójna filozofia móżdżku. Galileusz, Newton, Planck.

Neocerebellum (Móżdżek Nowy) - Tam gdzie zaczyna i kończy się akcentowanie.
 
Niezmiernie ważnym procesem w rozwoju mózgu jest proces mielinizacji. Trwa on właściwie do starości, przy czym w pierwszym roku życia dziecka jego tempo jest imponujące. Mielinizacja to inaczej mówiąc usprawnienie działania układu nerwowego, polegające na tym, że impuls nerwowy biegnie szybciej im więcej osłonek neuron zawiera. W mózgu występują włókna nagie lub jednoosłonkowe. Neurony obwodowe zawierają dwie osłonki i dzięki temu najszybciej przewodzą impulsy. W neurologii występuje sporo jednostek chorobowych u podłoża których leży utrata osłonek mielinowych. Szczególnie narażone na te uszkodzenia jest nerw wzrokowy, włókna w rdzeniu kręgowym oraz w móżdżku.
Do jednych z najczęstszych tego typu schorzeń należy stwardnienie rozsiane. Klasyczne objawy tej choroby opisane były przez neurologa francuskiego Charcota i są to: ataksja (brak koordynacji ruchów), drżenie i mowa skandowana (dyzartria). Chciałbym się skupić na tym ostatnim objawie. Dyzartria charakteryzuje się brakiem płynności i spowolnieniem mowy. Chory nieprawidłowo akcentuje i dzieli słowa na sylaby. Wynika to z braku koordynacji i nieprawidłowego napięcia mięśni aparatu mowy. Móżdżek nowy odpowiada za prawidłowe napięcie mięśni i planowanie ruchów.
 
 3kola
 
Prawda Dziecka - Opowieść o naukowych rewolucjonistach (Galileusz, Newton, Planck).
 
Zachwyt dziecka nad otaczającym światem i prawami, które nim rządzą „a dlaczego..?, a po co..?, a czemu..?, a w jaki...?, który..?” powinien cechować każdego naukowca. Ponad 350 lat upłynęło zanim Kościół poprzez słowa papieża Jana Pawła II przyznał się do błędu jakim było potępienie heliocentrycznego modelu świata przedstawianego przez Galileusza. Patrząc na ówczesne (z czasów Galileusza) wnioski inkwizycji trudno nie zauważyć jak łatwo można przywiązać się do swojej subiektywnej prawdy („bo mi się wydaje”) i być zaślepionym na obiektywną Prawdę - Prawdę Słowa. Kłamstwo zawsze zostanie pokonane, wyjdzie na jaw, chciałoby się powiedzieć samo się unicestwi, bo nie ma racji bytu. W nauce już po ok. 50 latach Newton udowadniał, że teoria heliocentryczna ma sens. Twórca trzech zasad dynamiki zajmował się też optyką i przedstawił m.in. działanie pryzmatu rozszczepiającego światło białe na widmo kolorów. Przyczynił się do powstania rachunku różniczkowego i całkowego. Same zasady dynamiki sprawdzają się tylko w makroskali i przy niewielkich prędkościach. Prawa mechaniki klasycznej nie sprawdzają się w mikroskali w tzw. mechanice kwantowej. Jednym z wielkich fizyków, który przyczynił się do opisywania świata, w którym rządzą atomy był Max Planck. Jego stała, która ma postać działania, w układzie SI jest równa:
h = 6,626 069 57(29)·10–34 J·s 
Stała ta pojawia się w większości równań mechaniki kwantowej, a sam Planck włożył ogromny wkład w badaniach nad teorią kwantów, czyli „paczek energii” badając właściwości Ciała doskonale czarnego. Maxa Plancka możemy więc nazwać „ojcem optyki kwantowej”. Od początku XXw. poszukuje się tzw. Teorii Wszystkiego, która opisywałyby grawitację kwantową, czyli połączenie mechaniki klasycznej (newtonowskiej) z mechaniką kwantową. Dwie rzeczy powinny cechować nie tylko fizyków, ale i każdego człowieka. Po pierwsze pokora. Bez niej można ulec zaślepieniu twierdząc, że posiadło się prawdę. Druga to wytrwałość w dążeniu do światła prawdy. Często naukowiec musi ponieść ofiarę, kiedy ludzie pyszni nie zgadzają się z jego wzorami, teoriami, twierdzeniami, słowami i może ulec zniechęceniu w dalszym poszukiwaniu pawdy. Pokora i wytrwałość dwie szale dające równowagę w dojściu do subtelnej Prawdy. Trzeba właściwie dobierać i akcentować każde słowo. Bóg wypowiedział tylko jedno Słowo, w którym powiedział wszystko człowiekowi.

Dodaj komentarz